गजल
दुबै मिली पिरतीको,डोरी बाटौं न
एकअर्कामा भावनाको,चाह साटौं न
दुबै जना मिलेपछि,बाटो खुलाएर्
बाँच्नलाई कति कुरा,साँचो नभनेर
आफैलाई राम्रो भए,केही ढाँटौं न
हावासरी उडे इच्छा,मान्दै नमानेर
चाह हाम्रा एकै भए,अब आँटौं न
तन मन मिले पछि,जुठो नमानेर
एकैथालमा मिठोपिठो,सँगै चाटौं न
दुबै मिली पिरतीको, डोरी बाँटौं न
एकअर्कामा भावनाको, चाह साटौं न
लेखिका ;इंन्दीरा प्रयास- दमक,झापा नेपाल
Posted by Anonymous
on 9:09 AM. Filed under
