गजल
फक्रिदैन फूल त्यसै मल जल राखी गोड्नै पर्छ !
ज्योति बनी किरण छर्न अभिमान तोड्नै पर्छ !
ईन्द्रेणीका नब रंगी बादलुले ढाके कस्तो ?
चरित्रवान ज्ञानी बन्न अज्ञान बाटो मोड्नै पर्छ !
सुख्खा हुन्न जीवन कहिल्यै भरिदिन्छ सिर्जनाले !
मिहेनत र पौरखमा धैरे साहस जोड्नै पर्छ !
भूत, भूत हो वर्तमानमा जोडिरहन्छ त्यो भविष्य !
जस्तो बीज रोपिदिन्छौ स्वाद लीन फोड्नै पर्छ !
जड हैन सत्कर्मको त्यागमा हुन्छ अमृत रस !
भन्छ मानव तेरो मेरो भोली मर्दा छोड्नै पर्छ !
प्रभातका किरणहरु मोती बन्छन् हिमशिखरमा !
फल्न फुल्न जिन्दगीमा मनका बिकार चुड्नै पर्छ !
लेखिका ;सुमित्रा पौडेल भरतपुर चितवन
हाल ; इजरायल
Posted by Anonymous
on 1:42 PM. Filed under
