जिप दुर्घटनामा परि बुवाको अस्तुलाई बीच बाटोमै छाड्नुपर्यो
दिल्लीबाट गुल्मीको थानपति गाविसको थोर्गा हिँडेका उनीहरू चढेको जिप पाल्पा सदरमुकाम तानसेनदेखि २५ किलोमिटर टाढा ओरालो घुम्तीमा नमोडिई सीधै खोलामा खस्न पुगेको हो । दुर्घटनामा पर्ने सबैको सनाखत भएको छ । मृत्यु हुनेमा गुल्मी थानपति गाविस थोर्गाका एकै परिवारका ४८ वर्षकी खगीसरा राना, ३० वर्षे नरबहादुर, ३० वर्षकी रिता, २७ वर्षकी गंगा, २२ वर्षकी तृष्णा, १९ वर्षकी कावी, १८ वर्षकी सोनु र काबेरी, १६ वर्षकी दीपा राना, १५ वर्षकी भावना, ५ वर्षकी स्यार्ली, ३ वर्षका एक बालक र ९ महिनाकी कोशिता छन् । यस्तै चालक भारत उत्तर प्रदेशको लक्ष्मीपुर जिल्ला छिरीका अशोककुमार तिवारीको पनि मृत्यु भएको छ । राति दुर्घटना भए पनि बिहान मात्रै थाहा पाएपछि स्थानीयले प्रहरीलाई खबर गर्नुका साथै उद्धारमा जुटेका थिए ।
डीएसपी मीरा चौधरीका अनुसार सबैको घटनास्थलमै मृत्यु भएको हो । घाइते दुई जना पनि सोही परिवारका भएको आफन्त गुल्मी रिडीका रणबहादुर रानाले जनाए । दुर्घटनाग्रस्त जिप कुरुङखोलामा क्षतविक्षत अवस्थामा छ ।
गम्भीर घाइते ३० वर्षे सत्येन्द्र राना र १० वर्षे निलेश रानाको लुम्बिनी मेडिकल कलेज प्रभासमा उपचार भइरहेको छ ।
घाइते सत्येन्द्रले बाबु धनबहादुर रानाको दिल्लीमै मृत्यु भए पनि अस्तुलाई पुख्र्यौली थलो रुरुधाम रिडीमा सेलाउन भनेर आउँदै गर्दा दुर्घटनामा परेको बताए । उनीहरू वर्षौंदेखि भारतको दिल्लीमा बस्दै आएका थिए । आफन्त नीलबहादुर रानाका अनुसार धेरै वर्षदेखि भारतमा बसेकाले आफन्तलाई शव चिन्न गाह्रो परेको थियो ।
बैंकको क्यासिएरमा काम गर्ने धनबहादुरको उपचार क्रममा मृत्यु भएपछि अस्तु सेलाउन परिवारजन रिडी आएका थिए । काजकिरिया जन्मगाउँ थोर्गामै गर्ने योजना उनीहरूको थियो । धनबहादुरको ६ दिनअघि मृत्यु भएको थियो ।
उनीहरू चढेको डीएल १ वाई ४६७८ नम्बरको जिप घुम्तीमा नमोडिई सीधै खोलामा खसेको डीएसपी चौधरीले बताइन् । कुरुङखोला पक्की सडकबाट ३० मिटर तल पर्छ । झन्डै दुई सय मिटरमाथि घुम्तीको ओरालोबाट सीधै जिप खोलामा खसेको अनुमान स्थानीयले गरेका छन् । घुम्तीभन्दा ५ मिटर अगाडि रहेको पाइपमा एउटा चक्काले मात्रै छोएजस्तो देखिएको जोर्तेका बुद्धिनाथ पाण्डेयले बताए । 'दुर्घटना राति १२ बजेपछि भएको हुनुपर्छ,' उनले भने, '१२ बजेसम्म म सुतेको थिइनँ ।' मध्यरातमा सबै मस्त निद्रामा हुने र नजिकै घर नभएकाले पनि तत्काल थाहा हुन नसकेको उनले बताए ।
जोर्तेवासी अनिल गौचनले शनिबार बिहान 'मर्निङ वाक' मा निस्कँदा दुर्घटनाबारे थाहा पाएपछि बजारवासीलाई खबर गरी उद्धारमा जुटेको र त्यसपछि प्रहरीमा जानकारी गराएको बताए । स्थानीयले पहिला जीवित दुईको उद्धार गरेको बताए । खोला बढेको र सुसाएकाले नजिककाले समेत थाहा पाउन सकेका थिएनन् । जिप सीधै खोलाको बीचमै परेकाले पनि धेरैको मृत्यु भएको स्थानीयको अनुमान छ । ६ वटा शव खोलाबाट र आठवटा जिपबाटै निकालिएको थियो ।
घटनापूर्व मृतकमध्येकै एकले गाउँमा आफन्तलाई फोन गरेर मध्यरातको १२-१ बजेसम्म आइपुग्छौं भनेकाले १२ बजेतिरै घटना भएको हुन सक्ने आफन्त नीलबहादुरले बताए । जिप नेपालगन्ज नाका भएर नेपाल भित्रिएको प्रहरीले जनायो । तर कति बजे दोभान नाकाबाट पाल्पा प्रवेश गरेको हो भन्ने खुलेको छैन । दोभान प्रहरी चौकीले पनि यसबारे बताउन सकेन ।
पोस्टमार्टमपछि दाहसंस्कार
सदरमुकामस्थित जिल्ला सरकारी अस्पतालमा गर्नुपर्ने पोस्टमार्टम घटनास्थलमै गरिएको छ । सरकारी अस्पतालका डा. संज्ञा पौडेल र डा. लीला छेत्रीले घटनास्थलमै पुगेर शवको पोस्टमार्टम गरेका हुन् । डीएसपी चौधरी र निमित्त प्रमुख जिल्ला अधिकारी चेतनारायण घिमिरेको संयोजनमा दुवै डाक्टरलाई घटनास्थलमै लगिएको थियो ।
चालक तिवारीको शव भने तानसेनस्थित जिल्ला अस्पताल ल्याइएको छ । प्रहरीले उनका आफन्तलाई खबर गरिएको जनाएको छ । दुर्घटनामा मृत्यु भएका सबै १३ जनाको कालीगण्डकी किनार रुरुक्षेत्रमा शनिबारै दाहसंस्कार गरिएको छ । आफन्तजन सबै भेट भइसकेपछि उनीहरूले शव जलाएका हुन् ।
अस्तु बीचमै हरायो
सत्येन्द्र राना
घाइते
बुवाको ६ दिनअघि मृत्यु भएको थियो । हामी सबै परिवारसहित भारतको लखिमपुरमा बस्थ्यौं । बुवाको अस्तुलाई नेपालको आफ्नै घाट कालीगण्डकी नदीको रिडी रुरुक्षेत्रमा बगाउने इच्छा भयो । उता, फेरि गाउँमा हजुरबुवा भएकाले जाने निधो गरियो । त्यसपछि सबै परिवार नेपाल आउने चाँजोपाँजो मिलाइयो र हिँडियो । शुक्रबार हामी भारतबाट हिँड्ने र ६ दिनदेखि नेपालमै जन्मघरमै काजकिरिया सुरु गर्ने सोचेर आएका हौं । तर, बुवाको अस्तुलाई बीच बाटोमै छाड्नुपर्यो । हामी नेपालगन्ज नाका भएर नेपाल छिरेका थियौं । पाल्पातिर आइपुग्दा राति भइसकेको थियो । रिडी पुग्ने बेलामा जिप दुर्घटनामा परियो । मेरी श्रीमती, छोरी, बहिनीहरूलाई कस्तो छ, कसैले बताएको छैन । चालक र अरूलाई पनि कस्तो छ, मलाई थाहा भएन । बुवाको अस्तु रिडी लगेर बगाउने योजना बाटोमै अधुरो भयो । मेरो भाग्य यस्तै रहेछ । बुवाको अस्तु पवित्र नदी कालीगण्डकीमा बगाउने मेरो र भाइ निलेशको सपना पूरा नहुँदा दुःख लागेको छ । भारतको जिप भएकाले कस्तो छ खोइ कुन्नि । आफन्तलाई मैले भनेको छु, जिपलाई धेरै क्षति भएको छैन भने पठाइदिउँ, म सञ्चो भएर गएपछि पैसा हिसाबकिताब गरौंला ।
(लुम्बिनी मेडिकल कलेजमा माधव अर्यालसँगको कुराकानीमा आधारित)साभार कांतिपुर
Posted by Butwalonline
on 5:47 PM. Filed under
